Δεν θέλω να πεθάνω, όχι ακόμα τουλάχιστον. Όσες φορές όμως προσπαθώ να αδειάσω το μυαλό μου, μου έρχεται πάντα η ίδια εικόνα. Εγώ να πέφτω απο το μπαλκόνι, ξανά και ξανά και ξανά και δύσκολα μου φεύγει μετά. Από τους καφέδες είναι δεσποινίς, και από το τσιγάρο. Κλείστε τα μάτια σας παρακαλώ. Ξαπλώνω μπρούμυτα και ακούω την καρδιά μου, φοβάμαι. Κάνε με μια αγκαλιά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου